Son Kehanet

“Büyük savaşın getirdiği yıkımların ardından kader yolunu dinginliğe çevirdiğinde , dünya üç tanrının önüne serildi. Zeus , hırsla kaptı yeryüzünü, Hades çabucak kucakladı ölümü. Ortada kalan son parça ise Poseidon’a bırakıldı: O güne değin ne tanrıların ne ölümlülerin elini sürmediği tek yer düştü payına : Suların krallığı.

Fakat bu paylaşımda en bahtsız görülendi gerçekte, talihin göz kırptığı, bu razı oluşu ödüllendirmek için kader tanrıçası, bir kurnazlık düşündü; şeytanı altetmek için daha büyük bir şeytan gerekir, cennete ulaşmak için cehennemin külü, bu yüzden kullandı tanrıça son kehanet gücünü, yeryüzünden güzelliği çaldı, yeraltından sonsuzluğu, böylece herkesin imrendiği tek şeyi yarattı Nemesis, okyanusların ortasında kuruldu düşler ülkesi Atlantis… “

Bu sözler merakla beklediğim Son Kenahet adlı oyunun hikayesinden alındı. Netroma Technologies tarafından yapılan oyunun alfa versiyonu için 100 oyuncu kayıt yaptırabilecek. Hemen belirteyim şu an 51 aktif hesap var. Forumda okuduğum kadarıyla iyimser bir tahminle 2 - 3 ay gibi bir süre sonra oyun oynanabilir duruma gelecekmiş. Oyunun versiyon durumunu buradan, oynanacak olan haritayı ise buradan görebiliyoruz. Umutmadan deneme savaş motoru örneği ise burada.

Kentin merkezinde duran devasa heykelin üzerine kazılı bu efsaneyi hüzünle okudu kahin. Binlerce yıl boyunca cennetin diğer adı olarak anılan şehrinde, karanlığın askerleri hükmü ele geçirmeden önceki son güneş az sonra doğmak üzereydi. Işığın Oğulları’nın direnme güçleri kırılmış, savaşa barışla karşılık vermeye çalışmak ancak yıkımla sonuçlanmıştı, Atlantis’te umudun kaybetmesi için geri sayım başlamıştı. O anda günün ilk ışıkları tabletin üzerine vurdu, gecenin gölgeleri tamamen kaybolmadan Kahin’in görevine başlaması gerekiyordu. Göz ucuyla şehrine son bir kez bakıp derin bir nefesle birlikte , unutulmuş bir dilin sihirli sözlerini savurdu.

Yeniden nefes aldığında her dolunayda geçtiği eşiği ardında bırakmış, zamanda yolculuğa hazırdı. Işığın Oğulları’nın Belial’ın tohumlarından tek üstünlükleri geleceği görme güçleriydi ve uzun bir süredir su küresinin içinde karanlığın zaferlerinden başka bir görüntü oluşmuyordu. Yüzyıllardır , kendi ölümlerini göre göre yaşam için umut ediyorlardı. Fakat bu defa sislerin ardında , bambaşka bir görüntü canlandığında kahin , umut etmekten fazlasına çabalıyordu:

Oyun hakkında merak ettiklerinizi öğrenebileceğiz foruma yalnızca kullanıcı olanlar giriş yapabiliyor.
Sistem yöneticileri Alfa versiyonunda bulunan oyuncuları Beta versiyonda bir takım süprizlerin beklediğini söylüyor. Evet ben bir Alfa versiyonu oyuncusu olacağım sanırım ve bi tabi adım da;

Son 49′u kaybetmemek için sizi şöyle ön kayıda alalım. Onay aldığınızda ise hesabınızı aktive etmeniz gerekiyor.

Gelecek netleştiğinde, Atlantis’in 10 ülkesinden gelen 100 yolcu , bilinmeyen bir coğrafyada ilerliyorlardı. Herbiri , rengi olmayan bir kapıdan farklı bir boyuta geçer gibi, bir andan daha küçük bir sürede uzun yolları arkalarında bırakıyorlardı. Ellerinde tuttukları ateş kristallerinin güçlü ışığı altında Kahin, geride kalanın sadece mesefeler değil, günler, geceler, mevsimler olduğunu gördü. Sanki durmuş bir vaktin ince çizgisinde ilerliyorlar, zaman yanlarından akıyordu.

Ateş kristallerinin rengi kan kırmızısına çalınca hepsi aynı anda , birbirlerine eşit uzaklıkta durdu. Ellerindekini toprağa gömdüklerinde biliyorlardı ki, ateşin toprağın içindeki havayla yanmasını sürdürmesi için kısıtlı bir süreleri vardı. Bu zaman sona erdiğinde , herbiri ateş kristalleri olmadan yaşamlarını sürdürecek kadar güçlü olmaları gerekmekteydi , bunun için ya dostlarının canı pahasına topraklarını genişletecek, ya da ateş kristallerinin rengi solmasın diye onları kanla besleyeceklerdi. Toprak sınırlıydı, nefes sınırlı, zaman kısıtlı. Hayatta kalmanın bir yolu bulunmalıydı. “Yeni bir ses ancak bir diğeri susturulunca duyulabilir.” dedi Kahin yavaşça ve bu cümle her yolcunun kulağında çınladı. Kaosun zilleri ölümü çaldığında , aynı amaç uğruna baş koyan 100 yolcudan sağ kalanlar; kanla, acıyla ve hırsla ama herbiri diğerinin üstünde yükselerek yeni bir zamana adım attılar…