Alışamadım

20 Eki 2005

Uzun uzun anlatamam herşeyi.
Söyleyecek ya da söylenecek onca şeyin hiç bir işe yaramayacağını bilmenin verdiği sıkıntı bu. Başka hiç bir şey değil.
Böyle olsun istemedim, bende
Bunun için ne kadar uğraştığımı biliyorsun. Saatler boyu. Günler mi demeliyim. Haftalar mı yoksa. Aylar mı geçti ne. Biliyorsun yıllar sürdü bu.
Sakın, kal deme bana
Şimdi geriye dönüp bakınca, elimde kalanın elimde bişey kalmadığı olduğunu görüyorum. Yüzbinlerce defa filmi başa sarmayı düşünüyorum. Nerden başlamalı?
Gidiyorum, alışamadım bu kente
Ama olmuyor, yapamıyorum.

Suskun denizboyu martılar
Tüm dostlarımı sessiz kılacak tek şey, üstüne söz söyletmediğim. Aslında söylenecek onca şeye rağmen.
Eve yalnız dönüyorum bende
İşte bu yüzden, sırf bu yüzden işte. Yaşamdan çok ölüme yalnızlık paylaşılmıyor.
Sakın, kal deme bana
Şimdi. Bir telefon ya da bir mesaj. Hepsi kal diyor gibi bana.
Gidiyorum, alışamadım bu kente
Ama olmuyor, yapamıyorum.

halet-i ruhiye | Yorumlar | Geri izleme