jolené hakkinda bilmediginiz 4 sey

bir ara devart’ta da populer olan seni tagladim mantigi
simdilerde - ya da benim icin ancak simdilerde - yeniden populer olmus
eloy bey’in pasini gorup gole dogru gidiyorum ben de
buyrun buradan oyleyse:

yetmiyor

ne yalan soliyim uykucu bir insanim. yetmiyor kelimesi ben ve uyku
icin yaratilmis adeta. her sabah gozumu actigimda, eve donus yolunun
ve vucudumun yatakla yeniden birlestigi anin hayalini kurarim.
asosyal bir formata burunme nedenlerimden biri de budur.
itiraf ediyorum sevgili okurlar; yetmiyor! uyumak bana yetmiyor.
misal birakin beni simdi done done yuvarlana yuvarlana uyurum,
hic acimam!

friday i’m in love (turkce meali: asigim cuma gunune)

bilenler bilir. bendeniz cuma bagimlisi bir insanim.
sirf bu yuzden ofis ahalisi pek sevmez beni. pazartesi ofise girmemle
beraber, cuma’ya kadar gun sayarim. arada bir saat saymisligim da oluyor.
lakin en cok gun sayarim evet. mesela bugun sali. cuma’ya 3 gun kaldi.
bugunun bitmesine ise 6.5 saat gibi az biraz zaman var.
cuma kadar guzel bir baska gun yoktur kanimca.
ooohoo cumartesi var yahu diyenlerinizi duyar gibiyim.
ama cuma kadar olamaz hicbir gun.
cuma’dan sonra iki kocaman gun vardir:
yatip yuvarlanabilecegimiz (bkz: yetmiyor) gezip tozabilecegimiz.
hem cuma gunun yarattigi nese ile sanki 2.5 gunluk bir tatil varmis
hissiyati da olusur bunyede.
cuma cok guzel bir gundur. ayrica gures atasporumuzdur.

lutfen biraz duzgun durur musunuz?

kuyruk insaniyim ben. evet. kuyruk insani. peki nedir bu kuyruk insani?
wiki bu konuda herhangi bir tanimlama yapmamis ama ben yaparim.
cunku ben hergun yaklasik 1 saat kadar bir zamanimi kuyrukta bekleyerek
harcayan biriyim. istanbul’un bitmek bilmez trafigi nedeniyle surekli bir
bekleyis icinde kaliyor insan.
bu, ozellikle otobus veya dolmus kuyrugu oluyor.
kuyruk insani olmak yeterince kotuyken bir de diger bir kuyruk insaninin
yerinde adam gibi duramamasina katlanmak cok daha kotu birsey.
ornek vermek gerekirse; herhangi bir arac kuyrugunda beklerken
onumdeki (ya da arkamdaki) insanin bana degmesinden nefret ederim.
kuyruk iki milim one ilerledi diye dibime girilmesinden de nefret ederim.
saga sola bakinacam diye kolundaki cantaya sahip olamayan adami ise
dayak manyagi yapasim gelir.
kuyruk insani kipir kipir olmamalidir kanimca. duzgun durmalidir.
arac geliyor mu gelmiyor mu diye bakmak icin habire one ya da arkaya
hareket etmemelidir. peki neden? cunku bu hareket esnasinda onundekine
ya da arkadasindakine carpabilir. onundeki ya da arkasindaki insan ben olabilirim.
bu durumda ben sinirlenebilir kendisine giciklik edebilirim.
buradan tum kuyruk insanlarina seslenmek istiyorum:
lutfen biraz duzgun durunuz! muhim seyler bunlar..

cikmaz demeyin sansinizi deneyin

sans oyunlarindan yana sansli bir insan olmadim hicbir zaman.
kendimi bildim bileli sans oyunu da oynamam esasen.
oyle ayda yilda bir kez bakarim, cok para veriyor mu? veriyor.
o zaman oynarim belki. milli piyango bileti aldim mesela yilbasinda
ama amorti bile cikmadi. neyse diyecegim bu degildi.
cekilis sonuclarina genelde en ufak odulden buyuk odule dogru
bakan bir insanim. bu sonucta bir degisilik yaratiyor mu peki?
hayir yaratmiyor. maksat aykirilik olsun iste. ^{_{olmadi bu galiba?}}