Bazen gelen bir mim’i çok rahat cevaplayabiliyorum. Bir önceki yapmayı ertelediklerim zaten gündemimde olduğu için zorlanmadım. Ama bunun gibi mimler gelince şöyle bir oturup düşünüyor insan, nefesimi kesecek anlar…

Tunç göndermiş bu mim’i. Üzerinde çok uğraştığı belli sabaha karşı attığı mesajdan.

Evet, gelelim benim nefesimi kesecek anlara, olmak istediklerime, olmak isteyip olamayacaklarıma. (Ben de Tunç gibi kategorize edicem.)

Yapabileceklerim

Gezip görmek istediğim çok yer var ama en çok Kudüs, Küba, Kenya, Şangay ve Moğolistan‘ı görmek istiyorum. Heralde hakkında bir çok kitap okuduğum Hasan Sabbah‘ın kalesi Alamut‘u görmek benim nefesimi kesecek anlardan biridir.

Yaptığım bir şey ama beni hep heycanlandırıyor. Geceleri köyün dağlarında dolaşmak, herhangi bir aydınlatıcı olmadan. Tabi yalnız değil. :)

Yine yaptığım birşey. İpsiz tırmanmak. Hayır bu işi sürekli yapmıyorum veya eğitimini almadım ama tırmanmaktan hoşlanıyorum. İşin heycanlı tarafıysa ben yüksekten korkuyorum.

Sevdiğim grupları kanlı canlı dinlemek. Ama bir barda konserde değil.

İşim.

İhtimali düşük olanlar

Zeplin kullanmak isterdim. (Gerçi bunun olma ihtimali yerlerde sürünüyor ya)

Asla olmayacaklar, ne yazık

Müzik olmazsa olmazım. Şarkı söylemeyi pek severim. Ama çevremdekiler benimle aynı duyguyu paylaşmıyorlar. Hala içimdeki tutku sönmüş değil, keşfedilmeyi(!) bekliyorum. Evet, kesinlikle bir grubum olsun isterdim. Şarkı söylemesem bile bir konserde sahnede olmak beni çok mutlu ederdi.

Birşeyleri gerçekten değiştirebilecek bir siyaset adamı ya da düşünür olmak.

İlker, Fatih, Hüseyin, Yalçın ve Burcu‘nun cevaplarını merak ediyorum bende.

Not: Sanırım bu yazıyı kapatmayıp, düşündükçe eklemeler yapacağım.